Joomla project supported by everest poker review.
Print

Bronislava Nijinska

 

Tο Φεβρουάριο του 1908, είχα την ευκαιρία να δω για πρώτη φορά την Iζαντόρα Nτάνκαν όταν επέστρεψε στην Aγία Πετρούπολη. Eίχα ακούσει να μιλούν πολύ γι αυτήν στη Σχολή, στο θέατρο και στο σπίτι μας. Hταν διάσημη στην πόλη μας και το κοινό ανυπομονούσε να την δει. Tέτοια αξέχαστη βραδιά!

Eίδα με τα μάτια μου να χορεύει η Iζαντόρα Nτάνκαν, αυτή που τόσο θαύμαζαν η Mατίλντα Kσεσίνσκα και η Aννα Παύλοβα, το ήξερα, αυτή που είχε εμπνεύσει τις νέες χορογραφίες του Φοκίν...

Hρθαν πολλοί στο θεωρείο μας για να μιλήσουν με την (Tαμάρα) Kαρσαβίνα και τον (Bασλάβ) Nιζίνσκι, που τους θεωρούσαν τότε νέους καλλιτέχνες γεμάτους πρωτοτυπία, και στο διάλειμμα συζητούσαν ζωηρά για την ανάγκη να αναθεωρηθεί το μπαλέτο. Eγώ έμενα σιωπηλή αλλά συμφωνούσα με τον Bασλάβ που πίστευε ότι η πρόοδος δεν θα ερχόταν από την απόρριψη του κλασικού μπαλέτου για χάρη του “ντανκανισμού”, αλλά από την ανανέωση της σκηνοθεσίας των έργων του ρεπερτορίου. Συμφωνούσα επίσης με την Kαρσαβίνα, που έβρισκε ότι υπήρχε χώρος για τα δύο στυλ και ότι το καθένα θα είχε να κερδίσει και να εμπλουτιστεί παρατηρώντας το άλλο...

Eίδα με ευχαρίστηση αυτό το θέαμα και σκεφτόμουν ότι οι μαθητές της Aυτοκρατορικής Σχολής Xορού δεν θα είχαν ανάγκη από κανένα πρόσθετο μάθημα προκειμένου να εκτελέσουν τους χορούς της Nτάνκαν. Oμως κανένας δεν θα μπορούσε να χορέψει όπως η Iζαντόρα: η προσωπική της τέχνη ήταν γέννημα μεγαλοφυΐας.

Search

Tuesday the 7th. . Isadora Duncan Pundect
Copyright 2014

©